Ben ik nou beroemd of niet?

Sinds ik in Arnhem woon, kom ik veel nieuwe mensen tegen. Ik zing in een koor, zat in een hardloopgroepje en ben weer aan het daten. En wanneer mensen lezen of horen wat mijn beroep is, googlen ze me meestal. En daarna krijg ik steevast te horen: ‘Jeeh! Je hebt al zoveel boeken geschreven, je bent hartstikke beroemd!’

En ik moet daar altijd heel hard om lachen. Want als ik beroemd was, dan hoefde je me niet op te zoeken, toch? 😅🤣.

Want laten we eerlijk zijn, kinderboekenschrijvers zijn alleen maar bekend binnen een hele kleine bubbel. De Instagramboekenbubbel.

Zo ging er een paar jaar geleden een fragment rond van (vermoedelijk) het tv-programma “Wat vindt Nederland?” waarin Nederlanders op straat gevraagd werd om tien bekende Nederlandse kinderboekenschrijvers te noemen. Naast de echt bekende namen (zoals Paul van Loon, Carry Slee, Jacques Vriens, Jan Terlouw en Francine Oomen), werd Jochem Myjer genoemd (die daarvoor al bekend was), Annie M.G. Schmidt, Dick Bruna, Tonke Dragt en Thea Beckman (overleden) en Roald Dahl. (Die uit Engeland komt).

Geen Tosca Menten, geen Janneke Schotveld, geen Annet Schaap. Eigenlijk helemaal geen ‘jonge’ schrijvers. Allemaal auteurs uit de jeugd van de volwassenen.

Op scholen is dat wel anders. Daar leest iedereen de boeken van Sanne Roosenboom, van Pieter Koolwijk, Jozua Douglas, Tom Rijpert, Rob Koops en Kevin Hassing. Daar lezen ze de series van Kelly van Kempen, Marlies Slegers, Corien Oranje en Tijs van Marle.

En van mij.

Wat opvalt is dat de kinderen vaak wel de titels en de hoofdpersonen van de boeken kennen, maar niet de schrijvers.

Ik bezoek zo’n 50 dagen per jaar scholen en bibliotheken. Dat zijn ca. 175 klassen/5.000 kinderen. En de meestgestelde vraag - vaak al gesteld wanneer ik nog bezig ben om mijn boeken op de tafel te zetten - is: ‘Bent u echt de schrijver van de Game Helden?!’

Ze hebben geen idee. Totdat ik hun klas bezoek.

Vraag iemand op straat wie ik ben en ze kijken je glazig aan. Vraag iemand op straat om tien kinderboekenschrijvers, dan is de helft oud en de rest dood. En eentje komt uit Engeland.

Wij zijn niet beroemd.

Ik word ongeveer vier keer per jaar op straat herkend. En dat is altijd door mensen die mij van social media kennen. En een enkele keer door een kind waar ik in de klas ben geweest. En dat is voor de meeste van mijn collega’s niet anders.

Maar onze boeken zijn wel bekend! En is dat niet waar het omgaat? Iedereen kent Het Ministerie van Oplossing, De Vriezels, Mus en Kapitein Kwaadbaard, Tuf, Gozert en natuurlijk Dolfje Weerwolfje en Dummie de Mummie.

En heel eerlijk: dit is precies zoals ik het graag heb.

Na de vorige vertraging was er afgelopen week weer een vertraging, deze keer bij de drukker. Maar vanaf morgen wordt het nieuwe deel van de Game Helden eindelijk uitgeleverd aan de boekhandels. Dus vanaf dinsdag/woensdag in de winkel?

Fijne week! En vergeet niet te leven/lezen!

Marcel