Hi, ik ben Jonas Kooyman en in deze nieuwbrief praat ik je bij over trends in de stad. Vorige keer vroeg ik mij af: zijn ‘powergays’ de winnaars van het stadsleven? Voor de prijs van een meeneemkoffie ontvang je een extra lange, door mij geschreven, betaalmuurvrije editie om de hele ochtend in te duiken. Overstappen kan hier. Samenwerken? Mail naar: hme@lagency.nl.
Goedemorgen,
Ik werd er twee keer geweigerd en kwam er twee keer binnen: de beroemde, beruchte ‘technokathedraal’ Berghain in Berlijn. Je hoeft de naam maar te laten vallen op een havermelkelite verjaardag - opwinding gegarandeerd. Tips om het uiterst strenge deurbeleid te overleven; anekdotes over de uitspattingen die in de wc’s, darkrooms of in het volle zicht van de dansvloer plaatsvonden. Hoewel de Berghain geregeld genoemd wordt op mijn Instagram en in deze Substack ontbrak het nog aan een deep dive. Bij deze.
Verder vandaag:
• Hoe ‘woke 1’ werd vervangen door ‘woke 2’
• Het is de zomer van de kale man glow-up
• Op je 35ste met pensioen (en doodongelukkig)
• Een nieuwe boekentip voor augustus
• Hoe de deftige Beethovenstraat het terrein van nieuw geld werd
• Is er een tekort aan leuke mannen?
• Waarom kleedt Gen Z zich zo raar?
• Vrienden met een koophuis van een miljoen: hoe leuk is de stad nog?
En nog veel meer.
Een mooie zondag,
Jonas
p.s. Vanaf september moet ik mijn abonnementsprijzen iets verhogen, van €5 naar €5,50 per maand. Wil je op tijd overstappen naar een premium abonnement voor het huidige, voordelige tarief? Dat kan hier.
Als rijkste man ter wereld heeft Elon Musk toegang tot zo’n beetje alles wat zijn hart begeert. Toch is er één poort die zelfs voor hem gesloten blijft: die van de Berlijnse nachtclub Berghain. Musk zou in april 2022 geweigerd zijn aan de deur. (Iets wat Musk overigens zelf, met weinig overtuiging, ontkende.) Het is tekenend voor de roemruchte reputatie van de Duitse techno-kathedraal, met naar verluid het strengste deurbeleid ter wereld, waar je niet wordt binnengelaten op basis van status maar op basis van vibes.
Hoewel de portiers niet om status geven, is een bezoek aan de Berghain wel degelijk statusverhogend. De happy few die het wél lukt om binnen te komen sluiten na afloop, als de zon weer opkomt en de vogeltjes fluiten, de dansmarathon steevast af door voor de ingang een foto te maken. (Binnen fotograferen is verboden.)
Opgericht in 2004 blijft de Berghain (een samentrekking van de wijken Kreuzberg en Friedrichshain, de club staat op de grens) onverminderd populair, met een reputatie van seks, drugs en steengoede techno. De club is bijna synoniem komen te staan aan uitgaan in de Duitse hoofdstad; zeg je dat je een weekend naar Berlijn gaat, dan is – in ieder geval in havermelkelite kringen – een van de eerste vragen die je krijgt: ‘ga je ook naar de Berghain’?
Geen enkele nachtclub ter wereld is zo bekend. Er zijn boeken over geschreven, krantenartikelen, meme-accounts aan gewijd. Op Reddit-fora en TikTok worden naarstig tips uitgewisseld om binnen te komen. Zangeres Rosalía bracht recent een nummer uit met de clubnaam als titel. Voor dj’s is het een bekroning op hun carrière om er geprogrammeerd te worden. De Berghainse subcultuur is wereldwijd doorgesijpeld – van Amsterdam tot New York – en is de reden dat je tegenwoordig ook heteromannen in sm-tuigjes ziet rondlopen op raves en telefoons na binnenkomst met een sticker worden afgeplakt. Bovendien zou het technotoerisme Berlijn honderden miljoenen euro’s per jaar opleveren, als het niet meer is.
Hoe groeide de Berghain uit tot zo’n instituut? Waarom blijft de club jaar na jaar razend populair – ook bij de havermelkelite? Waarom is er ook een duistere, controversiële zijde aan de club? En wat maakte ik mee, toen ik er zelf op de dansvloer stond?
Comments
Nothing yet. Say the first thing.
Sign in to join the conversation.