MÜHÜR, TÜRBET VE TOPRAK

Geçen günkü yazımda, namaz kılarken alnımızı toprağa koymanın gerekliliğini ve önemini paylaşmıştım. Bu paylaşımımın ardından değerli bir dostum, haklı olarak "Kaynaklarını da belirginleştirseydin daha iyi olurdu" diyerek nazik bir uyarıda bulundu.

Açıkçası ben o yazıyı kendi çevrem için kaleme almıştım. Beni bilen, tanıyan, hedef ve gayemin ne olduğunu anlayan, bana güvenen gönül dostlarım için yazdığımdan ötürü kaynak detayına girmeyi gerekli görmemiştim. Ayrıca bugüne kadar hep kısır tartışmalardan, polemiklerden, didişmelerden ve "ben haklıyım, sen haksızsın" dalaşmalarından uzak durmayı tercih ettiğim için kaynak belirtme gereği duymamıştım.

Ancak bu teklif yakın çevremden gelince, onların da gönüllerinin müsterih olması adına aynı konuyu teyit eden birkaç temel kaynağı paylaşmaya karar verdim.

Önceki yazımda da belirttiğim üzere, Peygamber Efendimiz (s.a.a.) bir hadis-i şeriflerinde şöyle buyurmaktadır: "Yeryüzü bana temiz ve secde edilecek bir mekân kılındı." Konuyu uzatmamak adına bu buyruğu aktaran kaynaklardan yalnızca birkaçını aşağıda paylaşıyorum:

"جُعِلَتْ لِيَ الْأَرْضُ مَسْجِدًا وَطَهُورًا" (Yeryüzü bana mescit ve temizleyici kılındı.) (Sahih-i Buhârî, 1/82/113; Sahih-i Müslim, 2/64; Sahih-i Nesâî, 1/33; Sahih-i Ebû Dâvûd, 1/79; Sahih-i Tirmizî, 2/114)

Hz. Peygamber (s.a.a.) Ebû Zer el-Gıfârî’ye şöyle buyurmuştur: "Yeryüzü senin için secdeye uygundur, namaz vakti nerede girerse namazını kıl." (Sahih-i Nesâî, 2/32)

Abdullah b. Abbas (r.a.): Peygamber Efendimizin (s.a.a.) taş üzerine secde ettiğini nakletmiştir. (Müstedrek el-Hâkim, 3/473 — Zehebî de bu rivayeti doğrulamıştır.)

Ebû Saîd el-Hudrî (r.a.): "Kendi gözlerimle Peygamber’in (s.a.a.) burnunda ve alnında toprağın izlerini gördüm." (Sahih-i Buhârî, 1/163, 197; Sünen-i Kübrâ, 2/104; Sünen-i Ebû Dâvûd, 1/143)

Câbir b. Abdullah el-Ensârî (r.a.): Peygamber Efendimiz ile birlikte namaz kılacakken, sıcaklık nedeniyle bir avuç kumu elinde soğutup secde etmek için kullandığını aktarmaktadır. (Müsned-i Ahmed b. Hanbel, 1/227; Sünen-i Kübrâ, 2/105)

Enes b. Mâlik (r.a.) rivayeti: (Sünen-i Kübrâ, 2/106)

Abdullah b. Ömer (r.a.): Başında sarığı olduğu halde alnını toprağa koyarak secde etmiştir. (Sünen-i Kübrâ, 2/105)

Ebû Ubeyde’nin aktardığına göre: İbn Mes’ûd, topraktan başka bir şey üzerine secde etmezdi. (Mecmeu'l-Kebîr, 2/57)

Sünnet-i Seniyye'de konuyu açıkça ortaya koyan yüzlerce benzer rivayet ve uygulama mevcuttur; fakat biz birkaç tanesini zikretmekle yetindik.

Yüce Yaratıcı'ya layık bir kul olabilmek, O’nun rızasını kazanmak için çabalayan, samimiyetle dertlenen imanlı insan olma yolunda Rabbim hepimize, evlatlarımıza, torunlarımıza, dostlarımıza, sevdiklerimize, akrabalarımıza, komşularımıza ve bütün milletimize sağlık, huzur ve esenlik ihsan eylesin. Yapacağımız ibadetlerde bizlere kolaylık ve muvaffakiyetler nasip etsin.