Waar beleid en gebed elkaar raken

In januari 2026 nam ik deel aan de Algemene Vergadering van de European Association for Christian Education (EACE) in Brussel. Voor mij was dit extra bijzonder: het was mijn eerste deelname als voorzitter van IPCO – Scholen met de Bijbel, de koepelorganisatie van christelijke scholen in Vlaanderen en Brussel. Twee dagen lang kwamen 44 leiders van christelijke schoolorganisaties uit 20 Europese landen samen, midden in het hart van Europa, op een moment waarop christelijk onderwijs steeds meer onder druk staat, maar tegelijk ook nieuwe kansen krijgt.

Wat deze samenkomst zo krachtig maakte, was niet alleen de inhoud, de beleidsmatige diepgang of de strategische samenwerking. Het was vooral de geestelijke focus: samen zoeken naar hoe we, als christelijke onderwijsleiders, trouw kunnen blijven aan Christus in een complexe Europese context.

Een bijzonder moment dat ik door de genade van de Heer mocht initiëren, was het uitnodigen van deze 44 Europese leiders om één uur van hun tijd apart te zetten voor gebed in de gebedsruimte van het Europees Parlement. Samen waken, bidden en luisteren. Niet vergaderen, maar voor Gods Aangezicht staan.

Meerdere leiders vertelden mij achteraf dat dit gebedsmoment het absolute hoogtepunt was van onze tweedaagse Algemene Vergadering. Dat zegt veel. Te midden van strategie, wetgeving en beleidskaders werd opnieuw duidelijk waar onze ware kracht ligt: niet in structuren of lobbywerk, maar in afhankelijkheid van God. Hier, in het hart van Europa, mochten we letterlijk en geestelijk op de bres staan.

De vergadering begon met een overdenking uit Johannes 1: “Zie, het Lam van God.” Net zoals Andreas zijn broer Simon bij Jezus bracht, werden wij herinnerd aan de kern van christelijk onderwijs: Christus kennen en Hem bekendmaken. Beleid, belangenbehartiging en strategie hebben alleen betekenis wanneer ze deze roeping dienen.

Dit perspectief is cruciaal. Enerzijds mogen we ons geloof nooit laten verdringen door beleidsdruk. Anderzijds kunnen we onze roeping ook niet los zien van de juridische en culturele realiteit waarin onze scholen functioneren.

Een sterke bijdrage kwam van Bert-Jan Ruissen, lid van het Europees Parlement, die ik door de jaren heen persoonlijk mocht leren kennen. Hij sprak over de Europese discussies rond menselijke waardigheid en de impact daarvan op onderwijs.

Europese beleidskaders leggen sterk de nadruk op vaardigheden en inzetbaarheid. Belangrijk, zeker. Maar christelijk onderwijs stelt een diepere vraag: is onderwijs enkel gericht op economische productiviteit, of ook op wijsheid, karakter, roeping en dienstbaarheid aan God en de naaste?

Christelijke scholen kunnen hier een profetische stem laten horen: werk is geen doel op zich, maar een roeping binnen Gods ontwerp.

Steeds vaker werkt de EU met niet-bindende richtlijnen, de zogenaamde soft law. Begrippen als “gendergelijkheid” en “kinderrechten” worden gebruikt zonder heldere definities, wat spanning oproept rond:

• ouderlijk gezag

• vrijheid van onderwijs

• vrijheid van levensovertuiging

• gewetensvrijheid van leerkrachten

Recht moet voorspelbaar zijn. Wat niet duidelijk gedefinieerd is, kan ook niet rechtvaardig gehandhaafd worden.

Bemoedigend was het besef dat het Europese klimaat niet eenduidig seculariseert. Steeds meer stemmen durven radicale aannames in vraag te stellen. Christelijke scholen kunnen hier bijdragen door goede praktijken te delen en een positief, Bijbels gefundeerd mensbeeld te blijven articuleren.

Pluralisme dat christelijke stemmen uitsluit, ondergraaft uiteindelijk zichzelf.

In de namiddag gaf Pieter Moens een update over de strategische ontwikkeling van EACE:

• officiële stichting (in Nederland)

• EU-erkende belangenorganisatie

• versterkte bestuursstructuren

• plannen voor een ouderraad

Dit is essentieel. Geen enkele school kan alleen het Europese beleid opvolgen. Samen staan we sterker en kunnen we met meer gezag spreken.

Belangrijke aandachtsdomeinen blijven onder meer:

• haatspraakwetgeving

• LGBTQ-beleid

• transgenderideologie

Deze thema’s raken rechtstreeks aan schoolidentiteit, personeelsbeleid, leerplannen en oudervertrouwen.

Een bijzonder praktische sessie ging over Digital Citizenship Education (DCE). Vaak reageren scholen óf door Europese richtlijnen kritiekloos over te nemen, óf door ze volledig te negeren. Hier werd een derde weg voorgesteld: kritische betrokkenheid vanuit een Bijbels wereldbeeld.

Vragen die centraal stonden:

• Wat is burgerschap vanuit christelijk perspectief?

• Gaat het enkel over rechten of ook over verantwoordelijkheid en roeping?

• Kunnen bestaande instrumenten Bijbels worden herijkt?

Het resultaat: een bruikbaar kader dat EU-taal benut waar mogelijk, maar stevig geworteld blijft in Bijbelse waarheid.

George Tryfiates sloot af met een krachtige Bijbelse oproep. Aan de hand van Ezechiël 22 sprak hij over scholen als mensen die in de bres staan, niet primair tegen iets, maar vóór kinderen, gezinnen en Gods bedoelingen.

Belangenbehartiging is geen politieke hobby, maar een geestelijke roeping:

• het weren van schadelijke wetgeving

• het bevorderen van rechtvaardig beleid

• het bouwen van relaties met beleidsmakers

• het betrekken van ouders en lokale overheden

Lokale betrokkenheid blijkt vaak de sleutel tot duurzame impact.

In de slotoverdenking klonk het woord Ebenezer (1 Samuël 7:12). Een herinnering aan Gods trouw in het verleden én een oproep om Hem ook voor de toekomst te blijven vertrouwen.

Deze Algemene Vergadering bevestigde één kernwaarheid: trouw christelijk onderwijs vraagt zowel diepe overtuiging als wijze betrokkenheid.

Concreet:

• blijf je leiderschap verankeren in Bijbelse roeping, niet in angst

• volg Europese ontwikkelingen, ook als ze niet-bindend zijn

• engageer je kritisch, niet reactief

• bouw sterke relaties met ouders en lokale beleidsmakers

• gebruik en wees deel van netwerken zoals EACE en ACSI Europe

Christelijke scholen zijn niet geroepen om zich terug te trekken, noch om kritiekloos mee te bewegen, maar om getuigend aanwezig te zijn, vol geloof dat God ook vandaag werkt, zelfs in complexe tijden.

“Zie, het Lam van God.” Dat blijft ons beginpunt én onze vaste hoop.

EACE Algemene Vergadering 2026, Brussel