Εντύπωση προκάλεσε η άρνηση της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ να παραστεί στο Προεδρικό Μέγαρο για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας. Σύμφωνα με πληροφορίες, η απόφαση δεν είχε την ομόφωνη έγκριση. Λέγεται πως ο Νίκος Παππάς διαφώνησε, όπως και άλλα κομματικά στελέχη. Θρυλείται, επίσης, πως η Ρένα Δούρου «πήρε πάνω της την τελική απόφαση».
Ανεξαρτήτως τι ακριβώς συνέβη στην κλειστή συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας, η απόφαση από μόνη της δημιουργεί εντυπώσεις. Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που ερμηνεύοντας την, έκαναν λόγο για «μικροπολιτική» καθώς πιστεύουν πως ο ΣΥΡΙΖΑ, στην πορεία του για επανεκκίνηση, στοχεύει στα αντισυστημικά πεδία και σε ψηφοφόρους της Αριστεράς που αρνούνται τον Αλέξη Τσίπρα.
Ακόμα, όμως και αν είναι έτσι -που ακούγεται και λογικό και θεμιτό για ένα κόμμα- η άρνηση να παρευρεθεί στο Προεδρικό Μέγαρο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και «ξένο» για την Αριστερά. Φυσικά και η αριστερά είναι αντισυστημική και οφείλει να είναι και εκ της θέσεως της και εκ της ιδεολογικής της αναφοράς. Η αντίθεση με το «σύστημα» αποτελεί και την ικανή και την αναγκαία ύπαρξη της. Ειδικά στη σύγχρονη εποχή, όπως πολλοί πιστεύουν.
Δεν είναι ένα απλό «πάρτυ» η εκδήλωση του Προεδρικού Μεγάρου. Ούτε «to know us better». Είναι εις εκ των ύψιστων συμβολισμών για την ημέρα, τους αγώνες, τις θυσίες. Και προφανώς δεν θα αλλάξει κάτι την επόμενη ημέρα. Οι επαναστάσεις, εξάλλου, δεν πραγματοποιούνται εντός των μεγάρων. Ούτε ενδεχομένως εντός των κομμάτων. Και φυσικά κάθε κόμμα δύναται να αποφασίζει την παρουσία του και σε άλλους τόπους. Αλλά ΚΑΙ σε άλλους τόπους.
Ουδείς εκπρόσωπος της Αριστεράς είχε αρνηθεί την παρουσία του. Θα ήταν μακρύς ο κατάλογος των προσωπικοτήτων και αγωνιστών της Αριστεράς που παρευρέθησαν στο Προεδρικό Μέγαρο. Και προφανώς κάθε κόμμα έχει το δικαίωμα να αποφασίζει τη στάση του. Αυτή είναι και η έννοια της Δημοκρατίας. Σε μια εποχή, όμως, που τα φασιστικά κόμματα κάνουν την εμφάνιση τους σε όλη τη Γηραιά Ήπειρο, η σύσσωμη εμφάνιση των πολιτικών αρχηγών, ειδικά στην Ελλάδα, αποκτά ένα ακόμη ισχυρό συμβολισμό.
Ο αγώνας απέναντι στον φασισμό είναι καθημερινώς. Δεν κρίνεται σε ένα βράδυ. Ούτε σε μια εκδήλωση. Όμως, η παρουσία στο Προεδρικό Μέγαρο στις 24 Ιουλίου, ενέχει το δικό της αποκλειστικό βάρος. Ειδικά για την Αριστερά.

Comments
Nothing yet. Say the first thing.
Sign in to join the conversation.