Eddy over film en films maken #11

Beeld uit Vox Populi (2008)

In kleine taalgebieden zoals de Nederlandse is gemeenschapsgeld altijd een van de financiële schakels bij de financiering. Althans bij films waarin iedereen normaal wordt betaald. Bij films met een normaal budget. En iemand moet bepalen hoe dat geldt wordt verdeeld. Hoe voorkom je dat de persoonlijke politieke opvattingen van een subsidieverdeler ervoor zorgen dat er andere criteria dan kwaliteit een rol gaan spelen?

In Hilversum hadden de verschillende omroepen een andere politieke kleur. De leden kiezen daarvoor. Dus dan is het niet raar dat een linkse omroep eerder een project steunt over de geschiedenis van de arbeidersbeweging en de toenmalige KRO de serie Dagboek van een herdershond produceerde. Over het leven van een dorpspastoor. Nu zijn de levensbeschouwelijke kleuren van de meeste omroepen vervaagd door fusies.

Maar bij de andere kunstfondsen en de NPO wordt er terecht politieke neutraliteit verwacht. Nu ligt het niet in de verwachting dat een project met het wereldbeeld van neonazi’s of jihadisten steun krijgt, maar voor de rest zou er eigenlijk uitsluitend naar artistieke kwaliteit en het talent van de maker worden gekeken. Maar dat is best lastig. Zou ik door een politieke boodschap heen kunnen kijken van een project waar een wereldbeeld uit naar voren komt dat het mijne niet is? Dat de maatschappelijke visie van de SGP of Bij1 uitdraagt? Dat is best lastig, want een wat jou betreft “foute” politieke boodschap kan in vorm heel goed zijn. Of heel mooi.

Het is verleidelijk om je eigen wereldbeeld een extra zetje te willen geven. Een zetje bekostigd uit belastinggeld. Ook dat belastinggeld van mensen die er heel andere inzichten op na houden. Hoe garandeer je levensbeschouwelijke neutraliteit bij subsiediegevers. Althans; wanneer ze hun functie uitoefenen. Achter de betaalknop straks een langere verhandeling over filmfinanciering. De hobbels die je als maker tegenkomt en nieuwe voorstellen op dat gebied.

De filmtip gaat toch weer even over mijn eigen film. Dat kan ik doen omdat ik een van de weinige Nederlandse politieke komedies heb gemaakt. Vox Populi; geschreven in 2004. Uitgekomen in 2008. Ik denk dat wie de film ziet, kan constateren dat er in het Haagse niet veel is veranderd sindsdien. Dat veel van de debatten nog steeds min of meer dezelfde zijn en met dezelfde argumenten wordt gevoerd. Een film trouwens waaraan een groot deel van de mediawereld mee deed. Van Paul Witteman tot Matthijs van Nieuwkerk tot het NOS-Journaal. Hier te streamen: https://vox.vrij-links.nl

Deze ene keer zit de mediatip vóor de betaalknop. De extra filmtip (de meest enge film ooit) zit nu wel achter de knop. De mediatip zit nu in het vrij toegankelijke deel van de nieuwsbrief vanwege de plotselinge dood van podcaster Maarten Brante die door een noodlottig ongeval uit het leven werd gerukt. Zie hier zijn verzamelde recente podcasts.