Een ode aan Arthur

Het is een beetje vreemd om je eerste artikel als beeldmaker te beginnen met een obsessie over een naaipatroon. En toch doe ik het.

Een introductie van Arthur.

Hij is broekpatroon gemaakt door Sew Liberated, een bedrijf dat indie naaipatronen ontwerpt. Binnen de sewing community is dit een TNT (Tried and True) patroon. De broek is zo vaak gemaakt dat je er vanuit mag gaan dat ‘ie bij jou ook in de smaak valt.

Geliefd dus door velen. Vanwege de vorm, de aanpasbaarheid en mate van moeilijkheid.

Het leuke aan je eigen kleding maken is dat je controle hebt over alles. Welke stof, hoe kort of lang je de broek wilt. Wil je achterzakken, of niet. Wil je Arthur met een rits aan de voorkant of een elastieken tailleband?

Door het gebruik van stof kun je variëren tussen chique, clown core (ja, dit is echt een ding!), laid back en alles er tussenin. Op dit moment (ondertussen gemaakt) ben ik bezig met een crème kleurige linnen broek waarbij ik miertjes aan het borduren ben als herhaald patroon, want waarom niet?

Arthur is een big boiii, en zit daarom oh zo lekker. Deze broek laat mij het meest als mijzelf voelen. Ik heb de broek ondertussen al vijf keer gemaakt en er staan nog drie op mij te wachten.

Naast de voordelen van alles hierboven geef je ook nog eens een dikke middelvinger aan de fast fashion industrie, dat laat mij altijd goed voelen.

Ik geef liefde aan mijn kledingstukken, en weet dat als ik er goed mee om ga, ik er jaren plezier van heb.