Seit Jahren hat sie einen festen Platz in den Tageszeitungen von Boyens Medien: die Platt-Kolumne „De Döschkassen“. Mit dem etwas anderen Blick auf die Themen, die die Menschen bewegen, aber auch für Abseitiges unterhält „Sabbelbüddel“ Heiko Kroll immer freitags seine stetig wachsende Fangemeinde - auch via „Podkassen“.
Wenn wat buut warrn schall, ’n niede Stroot, ’n Gebüüd oder so, denn künnt so’n Ünnerfang‘ je twee Situatschoon‘ in de Mööt kom‘: Entweder de Buuarbeiders finnd bi’t Kleihn ’n oln Leepel, denn nehmt de Archäologen de Buusteed erstmol ’n Tied lang in Beslag. Oder Naturschützers wiest ’n Tier no, dat vör’t Utstarven steiht. Denn kann dat duuern, bet wieder buut warrn dörft oder dor kümmt gor nix no.…
Mien Madam köfft an un för sick blots dat, wat jüst in’t Angebot is. Dat is je ook good. Dor kann man veel bi spoorn. Nu keddelt ehr overs „alle“ Angebote, ook Angebote för Sooken, de wi gor ni bruukt. Se seggt, dat se düsse Verkoops-Strategie eenfach ni standholn kann. Un se töövt jeden Sünnobend op all de Prospekte, de bi uns in’t Huus flattert. Se hett ook to jeden Supermart de entspreekende…
Dat gifft je Situatschoon‘, in de man eenfach ni mehr weet, wo dat wiedergohn schall, ne. Overs man kann je ook mit swore Tieden ümgohn. Ick heff to’n Bispeel mol in irgend so’n Magazin ’n Artikel vun Dokter so un so leest, dat weer ’n Psüchologe. Un de meent, dat man ni jümmers op dat Slimme kieken schall, sünnern op all dat Positive dorblang, denn „in jede Krise steekt ook ’n Schangs“, hett he…
Jungedi, wat hebbt mi de Fööt weh dohn. Vun’t Loopen. Ick weer vörigen Friedag mit süssti Lüüd ut mien Dörp in Wacken. In’t Dörp, ni op dat Festival-Gelänne. Liekers, dat weer as jedet Johr ’n scheune Tour. Overs ick Dööspaddel heff mi je Western-Steebeln antrocken un bün denn mit mien Madam vun de eene Sied vun Wacken bet no de anner Sied, also bet Gribbohm loopen. Un denn gung dat je ook to Foot…
Mien Madam un ick weern jüst ’n beten mehr as ’n Week op’n Kämpingplatz. Gor ni wiet wech, knapp teihn Kilometers vör Husum. Man finnd je so veel Niedet rut, wenn man sick mol in de eegene Gegend ümkieken deiht, ne. Wi sünd fief, süss mol op’t Rad no Husum neiht. Un ick mutt seggen: So gries un grau as Theo Storm dat schreeven hett, is de „graue Stadt an’t Meer“ gor ni. Na jo, de grooten Silos an…
Nu hebbt wi düssed Johr je al ’n Barg warme un sogor hitte Doog hatt. Un an ganz besünners hitte Doog‘ fangt man ook wenn man ni besünners swor an arbeiden is, geheueri dat Sweeten an. So. Un oftmols heuert man an’t Enn vun so hitte Doog vun mennige Lüüd: „Bäh, ick stink as ’n Iltis.“ Na jo, ick meen, dat is je beter, wenn man dat vun sick sülms seggt, as wenn anner Lüüd de Nees kruus treckt un…
Veele Lüüd hölt sick je Huustiern, ne. De een hett ’n Vogel, de anner ’n Katt un de drütte ’n Hund oder veellicht ’n Fisch. Mennige swärmt sogor vör Leguane, Spinn’, Slang’ un annered exotisched Getier. Ick bün je ’n grooten Kattenfründ. De Plüüschtigers, kuschelt mit een’, wenn ehr dorno is, se sorgt dorför, dat man keen Müüs in’t Huus hett un ansünsten sünd se tofreeden, wenn man ehr wat to…
Kriegt Ju mitünner ook E-Mails vun Lüüd, de Ju gor ni kinnt? Ick jo. Mennigmol will mi dor een Geld verschinken, ick schall blots erstmol sülms Geld överwiesen. Jo, genau. Nu heff ick overs mol ’n ganz annere E-Mail kreegen. Vun ’n Fruu. Se hett mi op Hochdüütsch schreeven, overs ick översett dat mol: „Büst Du in de Nähgte? Ick weet dat ni, weil ick Dien Adress‘ in‘ oln Chat funnen heff.“ Jo,…
Na kiek, nu is de Northvolt-Geister-Buusteed doch noch ünnern Hommer kom‘. De Firma Lyton ut de USA will dor neust düt un dat moken. Schier. Un dat Beste doran: För uns is dat nu je so’n richtigen Schnapper worrn, ne. Wi, de Stüüerplichtigen, betohlt för den ganzen Snurrkrom nu blots noch 540 anstatt 600 Millioon‘ Euros. Jo, Lyten kost‘ dat Gelänne 60 Mios. So’n beten unscheun is, dat de 42,5…
Vörigen Sünndag heff ich 40 Lüüd mit’n Bus no Kiel fohrt. Dor weer de Kieler Week je jüst anfungen. As mien Fohrgäst‘ utsteegen weern, harr ick ’n poor Stünnen lose Tied. Ick heff je al öfters Lüüd no de Kieler Week fohrt, overs bet Sünndag weer ick ni eenmol sülms mang all den Rummel. Dat schull anners warrn. Ick harr mien Drohtesel inpackt. Also wech mit’n Bus, rop op’n Soddel un af de Post.…
Vörigen Sünndag heff ich 40 Lüüd mit’n Bus no Kiel fohrt. Dor weer de Kieler Week je jüst anfungen. As mien Fohrgäst‘ utsteegen weern, harr ick ’n poor Stünnen lose Tied. Ick heff je al öfters Lüüd no de Kieler Week fohrt, overs bet Sünndag weer ick ni eenmol sülms mang all den Rummel. Dat schull anners warrn. Ick harr mien Drohtesel inpackt. Also wech mit’n Bus, rop op’n Soddel un af de Post.…
Wi hebbt bi uns op de Terrass‘ so’n Nistkasten, de dor as Deko hangt. Mien Madam hett em mol verschinkt kreegen, un de Kassen süht ut as’n witted Huus mit twee Etoschen ünner’n rauded Doken. Dor is ’n Huusdöör an un ook twee Finstern, un ganz boben, ünnern Giebel is dat Lock för de Vogels. Wi wi weern in Droom ni dorop kom‘ dat in so’n bunted Speeltüüchdings mol würkli Piepmätze intrecken wurrn.…