Günaydın! Cumartesi Şiiri: "Bir Genç Kızın Albümü için Şarkı"

Günaydın. Bazen olmayınca olmuyor. Bunu söylemenin en güzel yolunu yine şairler biliyor. Carlos Drummond de Andrade mesela: “kapıyı açmak istiyorsun / kapı yok / denizde boğulmak istiyorsun / deniz kurumuş” Olmayanı oldurmaya insanın kudreti yetmiyor sevgili okur. Şiirli günler dileriz, var olun.

Dünyayı Taşıyor Omuzların, Çev. Cevat Çapan, s.79-80, Yapı Kredi Yayınları

Günaydın, dedim

uzaktan gülümseyen kıza.

Günaydın, ama o karşılık vermedi

o kadar uzaktan.

Göz göze gelmek olanaksızdı,

bu yüzden el sallayarak

günaydın, dedim, gece gündüz

menzilimin ve zavallı günaydınımın

ötesinde olan kıza.

Sonsuza kadar günaydın! Belki de,

soğumuş olarak

ya da geç gelecek yanıtı, ama ben

gene de bekleyeceğim

onun günaydınını.

Ve sıra sıra evlerin,

tepelerle vadilerin üzerinden,

hangi saatte olursa olsun,

acemice yineleyeceğim günaydınımı.

Belki de zamanı yanlış seçtim

ve hüznüm çok aşırıydı

bu saçma günaydın için.

Kızcağız bilemez

ya da sezemez ki,

günaydınımın kalbindeki

sevecenliği.

Günaydın! diye yineliyorum

öğleden sonra;

gece yarısı: Günaydın!

Ve gün doğarken

maviye ve pembeye

boyuyorum günümü:

kız onu bulabilsin diye,

günaydın!

Günaydın: (kim bilir)

yalnızca çalılıkta bir yankı

karşılık veriyor

ya da aydın günler diliyor bana.

Kız, uzakta gülümseyerek,

sevinci içinde,

hissetmiyor bu günaydının

yoğunluğunu ve parıltısını.

Hüznü, sıkıntıyı, şaşkınlığı

gizleyemeyen gece

amaçsız dolaşıyor

yabanıl bir özlemle,

Bir günaydın diyebilseydi

benim günaydınıma

günlerin en aydınlığına

dönüşürdü gece.