Zomernieuws

Een aantal weken terug raadde ik het boek ‘Invisble Women’ aan, over hoe we onze maatschappij beter kunnen inrichten door vrouwen mee te laten denken bij het ontwerpen van nieuwe oplossingen. Veel van onze wereld lijkt niet voor vrouwen gemaakt:’

• Autoriemen die vrouwen minder goed beschermen (heel lang werden niet eens vrouwelijke dummies gebruikt in veiligheidstesten van auto’s),

• Telefoons die te groot zijn om met één hand te bedienen,

• En het grootste onrecht van allemaal: petten met een gat voor je paardenstaart dat te laag zit.

Een lage paardenstaart is zo vervelend wanneer je ergens tegenaan moet leunen: in de auto of liggend in de sportschool drukt de paardenstaart in je achterhoofd.

Gelukkig kan ik een beetje omgaan met naald, draad, en naaimachine dus los ik dit probleem zelf op. Ik haal wat steken los, en naai het weer zo aan elkaar dat er ruimte is voor een hoge paardenstaart. Dat is dankzij de hobby die ik tijdens corona heb opgepakt: kleding naaien. Niet om een volledige garderobe voor te maken, maar om te leren hoe kleding in elkaar zit zodat ik zelf mijn textiel kan aanpassen naar wat ik nodig heb (als er geen broekzakken zijn, zal ik ze zelf maken. Take that, patriarchy!).

Deze aanpak heb ik ook gehad met programmeren en AI. Ja, je kunt leren één specifiek model te programmeren, maar het is nuttiger om te begrijpen hoe ze werken in het algemeen. Dan kun je zelfstandig problemen oplossen. In het geval van naaien wil je dan éérst leren uit welke onderdelen een broek bestaat en hoe je ze aan elkaar naait. Dan pas ga je die ene broek van de Costes die je te duur vond proberen na te maken.

De mindset van ‘big picture’ boven details helpt me ook in mijn onderzoek. Ik denk nooit alleen aa n hoe een nieuwe methode mijn huidige probleem oplost (methaanpluimdetectie uit de ruimte), maar ook wat het betekent voor AI-modelontwerp voor satellietdata.

Ik vind het leuk om te begrijpen hoe dingen werken. Daarnaast geeft het me ook controle: ik vond het niet alleen leuk en leerzaam om mijn eigen website te bouwen, ik heb er ook voor gekozen omdat ik dan volledig de vormgeving en indeling kan bepalen.

Leuke bonus: ik heb een tekenstrip gemaakt over mijn onderzoek! Je kunt hem hier zien. Waar ik extra trots op ben: ik heb deze pagina zo geprogrammeerd dat je een brede of een smalle versie van de strip ziet afhankelijk van of je op de computer of op je telefoon zit.

Ik besefte me dat ik eigenlijk niet meer de titel van deze nieuwsbrief eer aandoe. Ik heb ondertussen geaccepteerd dat ik het vermoeiend vind om het nieuws continu te volgen. Vrienden en collega’s blijven up to date via bijvoorbeeld twitter, maar mijn Twitterfeed was waardeloos. Ik zit vast in een vicieuze cirkel: ik heb geen zin om tijd te steken in de juiste mensen te volgen, daardoor is mijn feed niet interessant, daardoor gebruik ik Twitter niet en wordt mijn feed nooit beter. Bij mijn nieuwe Bluesky-account heb ik nog mezelf voor de gek gehouden dat dit mijn kans was om vanaf nul een relevante en interessante feed te maken, maar dat is ook niet gelukt.

Zie dit misschien als bemoedigende woorden voor oudere generaties: zelfs iemand die is opgegroeid met media en technisch is opgeleid kan niet per se overweg met sociale media 🙈.

Een betere titel weet ik nu ook nog niet, dus ik blijf doorschrijven en we kijken wel waar het schip strand (gezellig dat jullie er bij zijn!)

Deze keer: Slide:ology van Nancy Duarte, de ontwerpster van de slides van Al Gore’s legendarische presentatie over klimaatverandering. Het is ondertussen een oud boek (2008), maar vol met nuttige tips voor betere slides van een design perspectief. Vooral de inzichten over visueel interessante en informatieve slide-indelingen vond ik waardevol. Aanrader als je het kunt vinden! Ik heb hem na een tijdje wachten op de kop getikt bij BoekenBalie, mijn favoriete tweedehands-boeken-website.
Fijne zomervakantie! Je ziet me waarschijnlijk pas weer in je mailbox in september.